Categorie "schrijversgevang"

Schrijversgevang - dag 5

Geschreven op 18 september 2009 door Jibbe Willems

[TIES wrijft zijn moeder over haar hoofd.]
 
THÉRÈSE
Ties wat doe je?

TIES
Ik zoek de buil.

THÉRÈSE
Je doet me pijn.

TIES
Je kan niet onbeschadigd blijven
als je zo hard bent gevallen.
Je moet er iets aan over hebben gehouden.

THÉRÈSE
Laat me los.

TIES
We stoeien maar wat, mammie.
Zorg je wel goed voor jezelf?
Je magert nogal onder je rok.
Je moet er wat meer vlees in stoppen
anders komen de knookjes uit je velletje steken.

THÉRÈSE
Ik vind dit niet prettig Ties.

TIES
Ik ook niet mammie,
ik krijg er tranen van in mijn ogen.

Tags: ,

Schrijversgevang - dag 5

Geschreven op 18 september 2009 door Nico Boon

CLAIRE:
Weet je, Arend, dat ik vroeger helemaal niet zo’n poëtisch meisje was.
 
AREND:
Wat?
 
CLAIRE:
Je weet wel, als jonge tiener. Ik was niet poëtisch. De meeste meisjes gaan dan door zo’n fase.
 
(...)
 
Van een verhoogd gevoel van poëzie, bedoel ik.
 
(...)
 
Weet je wel: bossen, bomen, zonsondergangen, hartstochtelijke uitstortingen in dagboeken onder een donsdeken.
 
(...)
 
Ik niet. Ik was zo niet.
 
(...)
 
Ik vind het wel iets hebben, wat je vader doet – zo met het hoofd vooruit de dieperik in duiken.
 
AREND:
Ik ben bang dat ik je niet helemaal kan volgen, Claire.
 
CLAIRE:
Arend, alsjeblief, waarom klink jij toch altijd als je jobomschrijving?
 
AREND:
Wat?
 
CLAIRE:
Als een manager, Arend. Waarom klink je toch altijd als een manager?
 
(...)
 
(geërgerd:) Als je me niet begrijpt, zeg dan dat je me niet begrijpt! Niet dat je me niet helemaal kan volgen. Dat is een eufemisme.
 
(...)
 
Je kan me namelijk helemaal niet volgen.

Tags: ,

Schrijversgevang - nacht 4

Geschreven op 17 september 2009 door Barbara Claes

wij zijn nooit meegeweest op nijlvaart
wij moesten op vakantie bij de boekhouder

Tags: ,

Schrijversgevang - nacht 4

Geschreven op 17 september 2009 door Jibbe Willems

CLAIRE
Die mond van jouw begint met de jaren
steeds meer op een anusje te lijken.
Zo’n dichtgerimpeld poepertje
met gele tanden.

Tags: ,

Schrijversgevang - dag 4

Geschreven op 17 september 2009 door Nico Boon

VADER:
In Amerika hebben ze een nieuwe soort zoetstof ontdekt.
 
MOEDER:
Ah.
 
VADER:
Ja.
 
(....)
 
VADER:
Die hadden ze vroeger nog niet ontdekt. Blijkbaar.
 
(...)
 
MOEDER:
Allez.
 
(...)
 
VADER:
Ja.
 
(...)
 
MOEDER:
Thee?

Tags: ,

Schrijversgevang - dag 3

Geschreven op 16 september 2009 door Jibbe Willems

THÉRÈSE
Ben je bang dat ik doorsla?
Kijk maar uit, kan héél gênant worden,
tijdens de condoleance ruk ik die rouwrok van mijn lijf
en stort ik me op de kist.
Voor een afscheidswip.
Dan moet je ze eens zien kijken.


CLAIRE
Mam…

THÉRÈSE
Zou dat lekker neuken, denk je,
zo’n rigor mortis?

Tags: ,

Schrijversgevang - nacht 2

Geschreven op 16 september 2009 door Barbara Claes

moeten mensen in crisis dan altijd in stapelbedjes slapen? zoals wij?
worden wij dan allemaal opgestapeld? zoals wij?
en wie gaat van onderen?
als den bovenste valt staat er een bed meer leeg
ter gezelschapspel van de volgende?
 
alle lampen springen hier
van den hak op den tak
moeten mensen in crisis dan altijd in donker?
ik kan het niet zien...
het antwoord op economie
 
het dak staat hier hoog
de overburen hebben warm
of ze zien er zo naar
en gaan vroeg slapen
gaan mensen in crisis dan altijd vroeg slapen?
om minder te voelen van rondom?

Tags: ,