Aantal personages
Mannen: 1
Vrouwen: 1

Personages
Manja, Jom

Structuur
Losse elkaar opeenvolgende scènes

Genre(s)
Andere, Drama

Ruimte
Onbepaald

Tijd
Heden

Synopsis

In de stilte van een nacht en in de leegte van een kale kamer zoeken een man en een vrouw elkaar op. Tussen hen in staat de taal. Door middel van woorden vertellen ze wie ze zijn, maar met diezelfde woorden bouwen ze ook muren waarmee ze elkaar zowel in- als buitensluiten.

Zijn zij twee vreemden, die elkaar bij het licht van een straatlantaarn tegen het lijf zijn gelopen? Is hun ontmoeting niets anders dan het vluchtige contact tussen twee lichamen die elkaar even nodig hebben? Is het waar dat de vrouw gaat sterven en zoekt ze daarom voor een laatste keer naar iemand die haar horen wil?

AEr is geen verhaal, er zijn verhalen mogelijk@, wordt ergens in het stuk gezegd.
Maar al die mogelijke verhalen komen wel steeds bij hetzelfde uit: bij de herinne-ring aan de liefde, bij de hunkering naar waarheid en warmte - en bij de zekerheid van aftakeling en einde.

Of deze man en deze vrouw vreemden zijn of dat ze al jaren met elkaar samen leven maakt geen werkelijk verschil: in beide gevallen is zeker dat ze niet kunnen ontsnappen aan de dodelijke eenzaamheid die de enige essentie van hun bestaan is.

 

 

MANJA

Ik heb tegen jou gezegd

Ga daar maar zitten

Ik zei dat en ik liep deze ruimte in

En achterwaarts lopend bleef jij op afstand

Alsof je uit de buurt van die woorden van mij wilde blijven

Maar negeren kon je ze niet

Daar

Ga daar zitten

En zeg voorlopig maar niets

En...-

En luister, wilde ik zeggen

Maar dat is misschien teveel gevraagd

Het is al veel als je zo kunt zitten en zo kunt kijken

Zo, dat ik zou kunnen denken dat je luistert

Een luisteraar

Mijn stem heeft een luisteraar nodig

Stille aandacht - echt of geveinsd

Ga maar zitten, jongen

- Jongen of man, wat zal ik je noemen -

Ik heb je gezien, daar, buiten

Een onbekende in een straat waarvan ik de naam niet weet

Ik heb je zien lopen

En ik heb je aan durven kijken

Aan durven spreken

Ik - zo’n vrouw die vervuld is van zekerheden over de grenzen waarbinnen gedrag zich behoort te bewegen

Ik heb die moed gehad

In het harnas van mijn kostbare wollen wintermantel

Ben ik tegenover je gaan staan

En heb ik je de vraag gesteld

En jouw antwoord op die vraag is

Je aanwezigheid hier, nu

Ik heb gevoel voor wat willoosheid is

Ik heb dat in jou herkend

In je volwassen trekken heb ik een jongen gezien

Een kind dat meedeed

Mager lichaam dat gloeide 

In de warmte van de collectief begane wreedheid

Een jongen die weinig sprak en goed luisterde

En die, als het moest, op vlakke toon de juiste dingen na kon zeggen

Een jongen die zonder aarzeling de trekken over nam

Van wie er om hem heen het sterkste was

Willoos

Bruikbaar

Berekend op zijn taak

Een jongen zonder ideologie en zonder banden

Trouw alleen aan zichzelf en aan zijn eigen welbehagen

Die jongen heb ik herkend in de man die daar liep

JORN

Wat wil je van me?

MANJA

Dat zeg ik je niet

En dat - dat is een van de dingen die ik wil

Iets weten en het jou niet zeggen

Ik vertel je zulke dingen later pas

JORN

En waarom zou ik daarop wachten?

MANJA

Omdat we dat nu afspreken

JORN

Wat is er met je?

MANJA

Ik ga dood

Dat wil ik en dat weet ik

Ik weet niet wat eerst is gekomen: het willen of het weten

Maar de zekerheid is er

Ik ga dood

Voorgoed verstoken van gezelschap

Voor altijd gescheiden van mijn stem en van mijn denken

En voor het zover is wil ik nog  één keer dat genoegen smaken

Nog één keer het simpele rollenspel: 

De denker denkt

De denker spreekt

En de luisteraar luistert

JORN

Waarom zou ik luisteren?

Waarom zou ik jou mijn aandacht geven?

MANJA

Zinloze vraag:

Je doet het nu al

Je doet het goed

JORN

En jij gaat dood, zeg je?

MANJA

Ja - jij ook, dat wil je zeggen en dat weet ik

Iedereen gaat dood, wil je zeggen

Maar ik weet wanneer

Ik ken de plek en de omstandigheden

JORN

Dat kan niemand ooit weten

MANJA

Nee?

Laat het filosoferen maar aan mij over

Ik weet wat ik zeg

Ik ken mijn eigen grootspraak

JORN

Alleen maar luisteren, dat kan ik niet

MANJA

Soms zal ik je vragen mee te praten

 

 

Opvoeringsgeschiedenis
2Skin (1996 door Dood Paard)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door I.B.V.A. Holland BV.

Foto's

•