Aantal personages
Mannen: 1
Vrouwen: 1

Personages
Man, Vrouw

Structuur
1 bedrijf

Genre(s)
Eenakter

Ruimte
in een huiskamer

Tijd
Heden

Synopsis

Twee Nederlanders bespreken de problemen en kansen die de Nederlandse samenleving hen biedt.

Arjen Duinker schreef BANG op verzoek van muziektheaterensemble De Veenfabriek. De opdracht was een een dialoog over/voor/door twee gemiddelde, blanke Hollanders. Gerardjan Rijnders en Rob De Graaf leverden de overige twee delen van het drieluik. Het project kadert in het thema Geloof – Ongeloof: Geloven we nog in de samenleving? Veenfabrieks centrale uitgangspunt van seizoen 2011-2012.

VROUW
Aan mensen begin ik niet. Ik neem de ene beslissing na de andere, dat luistert nauw.

MAN
In hart en nieren tegenwoordig. Hoewel het niet mijn hobby is, geloof me: ik heb vrienden. Waar waait het niet, van vroeg tot laat?

VROUW
Ik geniet van lawaai, van toeterende auto’s, van burenruzies, van de fanfare, van auto’s met een luidspreker op het dak, van ventilatoren, van carnaval, van dronken mensen die op straat lopen te schreeuwen, van radio en televisie, van opgevoerde brommers, van gehei, getimmer, getier, geschuur, gebeitel, van centrifuges, van stofzuigers, van blaffende honden, van graafmachines, boormachines, van houtzagerijen, van sirenes, van alarminstallaties, van droogkappen, van treinen en vliegtuigen, van mixers, van de telefoon, van hoestende families, van pietjes en parkieten, van slagregens, van de bliksem, van de jukebox, van dichtslaande deuren.

MAN
Wie scheert zich met de meeste doodsverachting? Aha, dat is een moeilijke vraag. Er breken drukke tijden aan. Ik heb jammer genoeg maar een paar schouders en een stel hersenen, om over handen en voeten maar te zwijgen.  Ik lach om een klus van tien jaar. Concurrentie vind je aan de slootkant bij een viswedstrijd. Ik zei al: ik heb vrienden en die de hunne.

VROUW
Tegen bekenden zeg ik weinig. Voor je het weet nemen ze beslissingen voor je. Wie het hardst lacht, lacht het best. Ja, ik lach om iemand die van zijn fiets valt.

MAN
Ik verhuis iedereen. Logica is iets anders dan gezond verstand, dus iedereen is mijn vriend. Bij onbegrip gaan de ogen dwalen en wachten de lippen op de wekker. Ik heb het niet graag over vroeger: morgen verhuis ik twee Crooswijkers naar de Achterhoek, woensdag een choreograaf naar Beilen, donderdag gaat de halve Zwolse bibliotheek naar Termunterzijl. Wie tot tien kan tellen, moet zijn aandacht verdelen.

VROUW
Soms is er zo weinig lawaai dat ik begin na te denken over de toekomst. Ik vind de toekomst iets voor later. Dat heeft niks te maken met onderscheidingen op arm of borst, ook niet met oogschaduw. Schoonmaken is licht werk. Stof betekent luisteren. Begrip is het. Je moet stof met stof vergelijken. Je gedachten laten gaan en knopen doorhakken.

MAN
Ik ben gek op dieren , maar er zijn veel te veel ezels die zich als paard gedragen. In villawijken zit soms maar een familie in een villa. Dat hoort natuurlijk niet. Maar wie ben ik, met de ene opdracht na de andere? Kamerverhuur laat ik over aan mijn broer. Ik heb ook een neef zonder vast adres. De huur zeg je makkelijker op dan je huis. Waar gehakt wordt, vallen spaanders? Winst of verlies, het is een kwestie van smaak. In elke familie heb je wel een gek.

VROUW
Stof is maar een van de ontelbare soorten vuil. Handschoenen zijn uit den boze, die staan misschien mooi bij een mantelpak. Ik heb weinig kleren, de kinderen gaan voor. De buurman geeft biljartles, die verdient aan de stilte. Hij heeft zes zussen, hij komt uit een familie die in astrologie gelooft. Zwemmen is een gezellige sport, ik koop altijd een jaarabonnement. Ik ken iemand die vroeger aan wedstrijdzwemmen deed omdat ze graag vis at. Vroeger, toen de vogeltjes nog achteruit vlogen.

MAN
Dikwijls vragen ze of ik morgen al kan. Ik kan altijd, ik ben verhuizer. Over veertien dagen begin ik aan Artis, te grote concentraties zorgen voor onrust in het alfabet Een aap of wat naar Zierikzee, drie bizons naar een antiekveiling achter het Vrijthof, dat belooft een mooie rit te worden. Er zijn ook rusthuizen waar alleen oud-burgemeesters wonen, prima handel, ik pak elke vracht. Vannacht doe ik het overschot aan Brabantse biljarters, met tafels en al. Op de terugweg langs Sneek, daar krioelt het van de zeilinstructeurs. Ja, mijn neef verkoopt adresboekjes, mijn broer verhuurt. Er komt geen einde aan, soms zit de weg potdicht met collega’s.

Auteursrechten
De auteur beheert de rechten.

Foto's