Aantal personages
Mannen: 3

Personages
Beer, Silo, Chres

Synopsis

Drie levens, drie mannen, drie trotse ruïnes. Beer, Silo en Chres zijn vrienden, al jarenlang. Samen zijn ze jong geweest, samen hebben ze geluk gezocht en ambities gekoesterd - en samen komen ze nu, als oud geworden jongens, in een levensfase waarin de terugblik minstens zo belangrijk is als het uitzicht op een gedroomde toekomst. De drie geven zich over aan één van de tradities die ze in ere houden: het maken van hun jaarlijkse, lange en zware wandeling door een leeg en onherbergzaam landschap. We volgen hun gesprekken, we horen wat hun verlangens nog altijd zijn en we zien hoe ze vechten tegen een staat van teleurstelling en verbittering. Op elkaar steunen ze, maar ze zijn ook elkaars spiegel en in die spiegel zien ze een waarheid die moeilijk te verdragen valt.

Silo 

Dat ging niet zo makkelijk, hè?

Je had het er zwaar mee

Beer 

Zwaar? Wie? Waarmee?

Silo 

Kom op, Beer 

Ik hoorde je longen piepen, toen we aan het stijgen waren

En dat zweet, dat zag er ongezond uit

Beer 

Helemaal niet

Ik kan het heel goed aan, ik houd juist van inspanning

En mijn uithoudingsvermogen, daar is niets mis mee

Alleen dat klimmen, dat ben ik niet gewend

Mijn idee was het niet dat we hier op zoveel honderd meter hoogte

moesten gaan zitten

Chres 

Silo heeft wel gelijk, Beer – je reutelt en rochelt en je ziet een beetje geel 

– we kunnen niet doen alsof we dat niet horen en niet opmerken

Beer 

Goed – OK

Dat is allemaal waar

En ik heb ook twee zwarte longen – jullie weten hoe dat komt

Aan mijn hart zal ook wel van alles mankeren 

Mijn bloed, daar dobbert allerlei vuil in en als ik ’s ochtends wakker word, 

dan proef ik de smaak van de dood in mijn mond – mogen we het dan nu 

ergens anders over hebben?

Chres 

Als je dat wilt... – 

Beer

Ja, dat wil ik, Chres

Ik wil dat het de moeite waard is om elkaar weer te zien

Dat het goed is om samen iets te ondernemen, telkens als er een jaar 

voorbij is – hoe lang doen we dat nu al?

En Noorwegen... – 

Nou ja, dat is ook een land – wat moet ik daar verder over zeggen?

Ik zou het niet hebben uitgekozen, zo’n eindeloos natuurpark van bossen 

en kloven, vervuld van protestantse zwaarte, maar goed, dat hebben we 

dan ook weer meegemaakt... – 

Wat ik in ieder geval niet wil is dat we dan, na zo’n jaar in de wildernis 

van het echte leven, alleen maar met elkaar praten over verval en ziekte 

en over alles wat ongezond is 

Dat deden, toen ik klein was, de volwassenen om me heen ook altijd

Je kent dat wel: ‘Weet je wie ook dood is....?’ en ‘Nee, die is opgegeven 

door de doktoren, ze kunnen niets meer voor d’r doen...’

Toen al heb ik me voorgenomen, met de geringe kracht die ik had, om 

later nooit zo te worden als zij

Dus laat die conditie van mij nu maar zitten, ja?

Ik leef nog, ik strompel moedig voorwaarts, net als jullie

En leg nu nog eens uit – want ik heb het nog niet zo goed begrepen – 

vannacht komt dus dat meteorietengedoe?

Silo 

Gedoe? ’t Is wel een kosmisch verschijnsel, hoor – dat is meer dan alleen maar gedoe

Maar als die informatie klopt, die ik van ik weet niet hoeveel sites 

gehaald heb, dan moet dat inderdaad in de loop van deze nacht te zien zijn 

In ieder geval – als de hemel helder is, dan moeten we straks opletten 

want dan kan het gebeuren – en het moet echt spectaculair zijn, met 

zichtbare lichtstrepen

In dit deel van Europa kun je het ’t beste zien, daarover waren ze het 

allemaal eens

Beer 

Nog altijd in alles geïnteresseerd – dat vind ik knap, maar ook wel een 

beetje vermoeiend 

Silo 

We moeten wel geduld hebben, ik waarschuw maar vast

Chres 

Dus straks zitten we met stramme nekken naar de lege hemel te staren

Goed – mijn nieuwsgierigheid is onbegrensd

Silo 

Fijn dat jullie net zo enthousiast zijn als ik

Maar ondertussen... – Ik zit daar toch mee, als ik jou zo zie, Beer, in die 

naderende onttakeling waarvan ik weet dat hij mij ook kan treffen... – 

Hoe moeten we het aanpakken?

Hoe moeten we zo leven dat we wel oud worden, maar het niet merken?

Beer 

Hoe we moeten leven?

Alsjeblieft, Silo

Dat weten we nog altijd niet, toch?

Al vanaf dat ons verstand begon te werken hebben we dát nooit kunnen 

bedenken

Leven... – 

Het vermijden van al te grote vragen, dat lijkt me een eerste voorwaarde

En verder... – 

Deemoedig aanvaarden dat het grote verslijten is begonnen, dat helpt 

ook om het een beetje draaglijk te houden 

Ach... – Wat bedoel ik... – We moeten gewoon wat drinken – dat is slecht 

voor ons en dat weten we – maar juist daarom doen we het

Hoe sneller je iedere poging om je aan goede voornemens te houden 

ondermijnt, hoe beter het is – verdrink ze in alcohol en laat ze stikken in 

rook, dan ben je er voorgoed van af

Silo 

Aanvaarden, daar heb ik het niet zo mee

Eerst is er de opbouw geweest en die heeft heel lang geduurd – maar we 

zitten nu toch meer in het conserveren – dat zie ik ook wel in, maar blij 

ben ik er niet mee

Jaren ben je bezig een huis te bouwen – en dan komt de dag waarop je al 

tevreden moet zijn met die paar muren die er staan, in al hun 

onvoltooidheid – je weet dat het nooit af zal komen, al was het maar 

omdat geen leven ooit af is... – 

En toch wil je dat niet toegeven – niet tegenover de wereld, niet 

tegenover jezelf

Je erbij neerleggen, de ambitie opgeven – dat nooit

Dus we blazen het stof van de meubelen in dit vergane vakantieparadijs – 

en we weten zeker dat dit het is wat we altijd hebben gewild

Chres 

En straks gaan we naar vallende sterren zitten kijken – wat een fijne illustratie

Silo 

Nou – vallen is het niet, al wordt het vaak zo genoemd – en sterren zijn 

het ook niet – ’t is meer een soort kosmisch gruis, brokken gesteente die 

door de dampkring heen breken en... – 

Chres 

Alsjeblieft – geen algemene ontwikkeling

Het weinige dat essentieel is weet ik al zo’n beetje, en de rest, daar kan ik buiten

Beer 

Aanvaarding van het tekort, van het verlies, van de teloorgang – dat kan 

toch wat waard zijn?

’t Is toch niet alleen maar dat verbeten aan alles vasthouden, waarvan we 

het moeten hebben

Chres 

Nee – dat is het niet, hè, Beer?

Dat mag het niet zijn, want dat willen we alle drie niet

We willen – ja , wat willen we eigenlijk? – we willen dat het leuk is om 

weer bij elkaar te zijn 

We willen dat er van alles gebeurd is, in een jaar, en daar gaan we dan 

over praten 

We betalen een hoop geld voor dit huisje – dus laat onze ontmoeting dat 

waard zijn

Beer 

Dat het leuk is, dat is de bedoeling?

Leuk, ja

Leuk, zeker

Het is nog altijd leuk, dat we dit kunnen delen

Maar.... – 

Dat ‘leuk’ kan me eigenlijk steeds minder schelen en ook mijn 

nieuwsgierigheid gaat voorbij – heel langzaam, maar onomkeerbaar 

Een mager waxinekaarsje dat steeds minder licht geeft – je ziet het 

moment van uitdoven al van ver weg aankomen

In het donker zal ik straks het leven van me afschudden, als een oud en 

versleten kledingstuk

Silo 

Nee

Zo wil ik het niet

Geen geleidelijkheid 

Ik leg me nergens bij neer en ik houd niets voor vanzelfsprekend

Ik raak mijn verbazing niet kwijt, dat heb ik mezelf verboden

Geen duffe rust, alsjeblieft

En ook geen waterige tevredenheid 

We blijven opstandig

Beer 

Natuurlijk – zeker – braaf zullen we opstandig blijven, Silo, ik beloof het je

Maar ondertussen vind ik het steeds minder erg dat er zoveel is dat ik niet 

gedaan heb, zoveel plaatsen die ik niet heb gezien... – 

Vroeger was dat onverdraaglijk, maar nu weet ik het en het doet me 

nauwelijks pijn

Je kunt in je leven een handvol dingen doen, of twee handen vol, 

misschien – maar ook die vormen alles bij elkaar niet meer dan wat water, 

dat met die twee handen wordt geschept uit een zee die onpeilbaar diep 

en eindeloos verstrekkend is

Chres 

Ik voel toch meer voor dat hardnekkig opstandige van Silo 

Want wie niet opstaat, die blijft liggen en dan kun je net zo goed dood zijn

Goed – we gaan dus iets drinken... – Graag, al moet ik me een beetje 

inhouden – er is iets met mijn lever, ze weten niet wat, precies, maar... – 

Sorry, daar mochten we het van jou niet over hebben 

We gaan drinken en we gaan het over van alles hebben

Dus... – Silo, wat heb jij meegemaakt?

Silo 

Niet zoveel als jij, denk ik

Vertel jij ons nu eerst eens precies wat er gebeurd is

Opvoeringsgeschiedenis
Bergen (2008 door Toneelschuur)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door I.B.V.A. Holland BV.

Foto's

• 
•