Aantal personages
Vrouwen: 2

Personages
Winter, Lente

Structuur
losse scènes

Genre(s)
Jeugdtheater

Ruimte
wolk

Tijd
nu

Synopsis

Winter leeft ingeduffeld in haar eigen wereld waar het kaal en stil is. Lente is de mooiste in haar wereld waar alles bloeit en groeit. Zowel Winter als Lente leven elk in hun eigen seizoen. Alles lijkt in evenwicht totdat Lente beslist haar wereld te verlaten en in het huis van Winter terechtkomt. Ze ontmoeten elkaar en ontdekken elkaars verschillen … Kunnen Winter en Lente samen leven? En wat moeten ze doen om Winter terug Winter te laten zijn en Lente opnieuw haar mooie zelf?

Bolleke sneeuw is een poëtisch verhaal over de wisselingen van de seizoenen en hoe die soms te vroeg in elkaar kunnen overgaan. Bolleke sneeuw laat zien wat er gebeurt als je niet meer terug kan naar wat was omdat het er niet meer is.

In Bolleke Sneeuw hanteert Perceval de seizoenen en de natuur als metaforen voor de relatie tussen een opgroeiend kind en een volwassene maar evengoed kind en ouder.

WINTER:
De zon schaamt zich vandaag. Ze schijnt niet echt en toch is ze er.
Hey zon, je bent niet meer dan een lamp vandaag?
Waar zijn je warme stralen?
Of misschien is ze kwaad? Of triest.
Hey zon, je moet niet triest zijn.
Ik ben het, Winter!
Waarom hangt die dikke sjaal voor je gezicht? Ben je verkouden?
Of heb je liever dat ik je met rust laat?
Oké dan, ik zal je met rust laten.
Waarschijnlijk heb je slecht geslapen.
Een nare droom?
Kwam ik er in voor?
Was ik het monster met de drie koppen?
Waarom zeg je niks?
Ik ben het, Winter.
Niemand praat met me.
Als ik verschijn is iedereen stil.
Dan praat ik maar met mezelf.
Zo.
En niemand die antwoordt.
Ik ben de kleine hemelse wees.
Alleen maar hier, om de aarde blij te maken.
Ik ben Winter en alles is koud.

LENTE:
Blauw.

WINTER:
De kleuren in het bos zijn dood.

LENTE:
Alles is groen en rood.

WINTER:
Kale koude knobbels.

LENTE:
Rechte nieuwe takken.

WINTER:
Dat is Winter.

LENTE:
Dat is Lente.

WINTER:
Sneeuw en tegelijk wind.

LENTE:
Zon en een opgewekt briesje.

WINTER:
Fel licht en pijn aan je vingers.

LENTE:
Een korte broek en licht van kleuren.

WINTER:
Dat is Winter.

LENTE:
Dat is Lente.

WINTER:
Deze droom praat tegen mij.
Wie ben jij?

LENTE:
Ik ben Lente.
En jij?

WINTER:
Ik ben Winter.
Zomaar, Winter.
Alleen.
Wat doe je in mijn huis?

LENTE:
Mooi huis heb je.
Ik heb ook een huis.
Het moet nog helemaal open bloeien.
Er zal zoveel plaats zijn dat je je het niet kan voorstellen.
Zoveel.
De wereld zal ademen.
Overal prachtige kleuren.
Als de zon schijnt heb ik broers en zussen.
Ze zijn er met een zonnelach.
En de vogels fluiten,
Ze zingen en ze zwieren
Door de lucht;
“Lente is daar! Winter kijkt niet meer,
Lente lacht haar uit.
Word wakker, bloem en blad en kruid!”

WINTER:
Dat zal wel, maar ga nu maar weg.
Ik krijg de kriebels van jouw gezelschap.
Daar is de deur.
Salut en de groeten!

Opvoeringsgeschiedenis
Bolleke sneeuw (2009 door HETPALEIS)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SABAM.

Foto's

Video's