Aantal personages
Mannen: 2
Vrouwen: 2

Personages
V 1 - hoofdbewoner, V2 - medebewoner, V3 - medebewoner, W - woordvoerder van V2

Structuur
6 opeenvolgende scènes

Genre(s)
Tragikomedie

Ruimte
De gezamenlijke ruimte

Tijd
hier en nu

Synopsis

Drie bewoners zijn verstrikt geraakt in een huisvergadering. De eerste heeft een te kort lontje, de tweede wil de deur niet meer uit en de derde heeft vanwege haar emotionele staat van zijn een onverstaanbare woordvoerder in de armen genomen. Genoeg ingrediënten om een redelijk gesprek te laten ontsporen in een explosief avondje spervuren. Een klein menselijk drama ontvouwt zich wanneer blijkt dat er een zwarte kat in de achtertuin heeft zitten kakken.

In Contouren zet Marcel Osterop het thema integratie naar zijn eigen hand. Hij schrijft een komedie over de verdraagzaamheid, bekrompenheid en angst in de mens voor de ander.

Schrijverspodium nodigde Marcel Osterop en Pepijn Lievens uit om aan zee, geïnspireerd door hun ervaringen op TAZ#2010, een nieuwe toneeltekst te schrijven. De zeechroniqueurs maakten een opgemerkte doortocht en doken twee parels op, één ervan is Contouren.

SCENE 1

V1:    Graag wil ik deze vergadering openen met de opmerking dat, mocht ik tijdens de laatste vergadering het beeld hebben gegeven mijn geduld te zijn verloren, ik dit beeld onterecht heb afgegeven. Ik vond het van begin tot einde een constructief, innoverend en verhelderend gesprek, alle misverstanden daar gelaten. Ik hoop dat we dit constructieve gesprek vandaag in alle rust zullen doorzetten, mede dankzij de aanpassingen die we hebben gemaakt naar aanleiding van de conclusies die we trokken uit ons vorige gesprek. Ik zie dat hier aan tafel een nieuwe persoon is aangeschoven. Misschien is het handig dat deze nieuwe persoon zich aan ons voorstelt in de voorstelronde alvorens het daadwerkelijke gesprek te beginnen.

V3:    Voorstelronde?

W:     Goedemiddag allemaal.

V3:    Maar ik ken iedereen al.

W:    Graag zou ik mij willen voorstellen als zijnde woordvoerder van de gesprekspartner die links van mij zit.

V1:    Ik kan de nieuwe persoon niet verstaan. Kan iemand de nieuwe persoon     verstaan?

V2:    Hij zegt dat ie woordvoerder is.

V1:    Woordvoerder van wie?

V2:    Woordvoerder van mij.

V1:    Waarom voer jij je eigen woord niet?

V2:    Omdat in de laatste vergadering de conclusie werd getrokken dat het door mijn     huidige emotionele staat van zijn onmogelijk is om een constructief gesprek     met mij op te zetten.

V1:    Dat is waar. Je explosieve uitingen van ongenoegen gaven me nogal een     onveilig gevoel.

V3:    Mij ook.

V2:    Ik noem dat temperament.

V1:    Dat is een mooi woord, maar dekt voor mij niet geheel de lading.

V2:    Ik heb daar op ingespeeld en een woordvoerder in de armen genomen.

W:    Ik denk dat we inzake het temperament van mijn gesprekspartner een open     blik moet behouden. Tenslotte zijn er twee kanten van het verhaal; de partij     die zich blijkbaar te temperamentvol opstelt, en de partij die daar blijkbaar niet     mee om kan gaan.

V1:    Ik versta de nieuwe persoon nog steeds niet. Kon iemand de nieuwe persoon     daarnet verstaan?

V3:    Hij zei dat het niet haar probleem is dat ze zo temperamentvol reageert, maar     ons probleem dat we daar niet mee om kunnen gaan.

V1:    Pardon?

V2:    Dat je je nogal conflictvermijdend gedraagt voor iemand die uit is op een     constructief gesprek.

…

V1:    Goed, ik denk dat we niet hoeven terug te komen op eerder getrokken     conclusies. Laten we vooruit bewegen, en je al dan niet temperamentvolle     inborst op een tweede plan zetten. Graag wil ik het woord geven aan de     initiatiefnemer van deze vergadering. Zou de initiatiefnemer van deze     vergadering zijn of haar vinger willen opsteken.

(V3 steekt haar vinger op)

V1:    Kan er iemand noteren dat het gespreksinitiatief voor de zesde keer op een rij     werd genomen door de partner rechts van mij.

V2:    Wat een verrassing.

V1:    Ik bewonder je daadkracht en doorzettingsvermogen. Het woord is aan jou.

V3:    Eigenlijk kan ik heel kort zijn. Ik heb besloten dat ik vanaf dit moment zo     weinig mogelijk nog met jullie te maken wil hebben. Jullie interesseren me     niet. Ik koester geen haatgevoelens, geen wrok. Ik droom er ’s nachts niet van     jullie in je slaap te verstikken of dood te slaan met een gietijzeren pan. Ik ben     een redelijk mens. Mocht ik jullie tegenkomen in de keuken, dan zal de     beleefdheid blijven prevaleren. Ik zeg vriendelijk gedag, pak wat ik nodig     heb, en vertrek zonder jullie achter te laten met een opgelaten gevoel.     Maar vanaf nu gaat mijn kamerdeur op slot. Ik sluit jullie buiten. Ik wil niet     meer het idee hebben nog iets van jullie te willen of te moeten. Jou, jou vind ik     een manipulatieve, zelfingenomen blaaskaak die om de hete brij heen draait,     en jou, jou vind ik een onberekenbare hysterica met een plank voor de kop.     Jullie interesseren me niet, dus begeef je niet op mijn pad, dan begeef ik mij     niet op die van jullie.

V1:    Dank je wel voor deze openheid van zaken.

…

W:    Is het misschien handig om te benoemen wat de beeldvorming over mij is in     dit kader?

V1:    Het spijt me, maar kan iemand herhalen wat de nieuwe persoon zojuist aan ons     vroeg?

V2:    Hij vroeg of de initiatiefneemster ook al een mening over mijn woordvoerder is     toegedaan.

V1:    Dat lijkt me irrelevant.

V3:    Ik wil daar wel antwoord op geven.

V1:    Dat lijkt me irrelevant.

V3:    Ik ken de nieuwe persoon nog maar net, maar het feit dat hij zich in deze     positie heeft laten manoeuvreren door uitgerekend een ontoerekeningsvatbaar     verklaarde gesprekspartner lijkt me boekdelen spreken.

V1:    Dit lijkt me niet erg relevant voor het verdere verloop van het gesprek.

W:    Ik ga even koffie halen.

(W af)

Auteursrechten
De auteur beheert de rechten.