Advertentie
Aantal personages
Mannen: 6
Vrouwen: 3
Personages
Theresa : vrouw van Axel, Jef : zoon van Axel en Theresa, Catherine : psychiater, Vladimir : vrachtwagenchauffeur, Nasty : jong meisje, Mo : transformer, Salman : eerste mannelijke kloon, Sir John Ernest Saint James : eerste gekloonde beer, Axel: professor Genetica
Structuur
6 bedrijven
Genre(s)
Drama
Tijd
Toekomst
Synopsis
De Lobstershop vertelt het verhaal van Axel en Theresa. Door een stom incident sterft hun zoon. Het verdriet is allesvernietigend en als geen enkele therapie nog helpt en zijn vrouw hem verlaat, besluit Axel zelfmoord te plegen. Op de bewuste dag trekt hij zijn beste pak aan en gaat hij, bij wijze van afscheid, nog één keer kreeft eten, met sauce armoricaine, in zijn geliefkoosde restaurant “De Lobstershop”. Maar de kelner struikelt en de kreeft met sauce armoricaine komt op Axels witte pak terecht. In de fractie van een seconde waarin Axel de saus op zijn witte pak ziet terechtkomen, wordt zijn ritueel vernietigd en ziet hij zijn hele leven in zijn gelaat ontploffen.
Axel
Ik heb het meegemaakt dat ik in een restaurant zat en een kreeft bestelde, die ik had zien liggen in de etalagewaterbak - of hoe je die dingen ook noemt - met sauce armoricaine. Ik zat daar in mijn witte pak, de kelner struikelde en de kreeft met de hete saus viel op mijn schoot. Ik zat daar dus hoogst ongemakkelijk en wou zo snel mogelijk verdwijnen. De kelner zei: “O meneer, het spijt me werkelijk” en ik zag warempel tranen in zijn ogen. Toen merkte ik de stilte in het restaurant, gevolgd door gegniffel van de andere eters en de kelner zei: “Zeg het niet tegen mijn baas, alsjeblieft”, maar in een slechte taal die ik niet goed verstond. Ik begreep dat de man in een netelige positie zat, maar ik ook. Ik voelde een zekere woede opkomen en de paniek in de ogen van de kelner deed me vermoeden dat dit zijn situatie niet zou verbeteren. Hij begeleidde me naar het toilet en trachtte de catastrofe in te dijken. Ik las: “Niet op de geursteentjes zuigen”, keek in de spiegel en wendde de blik af. En dan realiseerde ik me dat er muziek was.
Kunt u zich dat voorstellen: ik sta daar in het toilet van het restaurant met mijn broek helemaal nat en vies en een kelner die me smeekt hem niet te verraden dat hij anders zijn job kwijt is, want het is al de derde keer dat hij struikelt met kreeft.
De derde keer dat hij struikelt met kreeft!
Ik roep: “Misschien ben je wel niet geschikt om kreeft te serveren en is het voor iedereen beter als je geen kreeft meer serveert.” Hij roept iets terug. Ik roep harder. Op het einde is het gillen en schreeuwen geworden en dit alarmeert de baas van het klote restaurant die de deur van de toiletten opensmijt en het volgende ziet:
Het wit van de vieze lavabo met de oranje kleur van de armoricaine die wegspoelt en de papieren servetten op de grond en alles nat en wak en de ellendige vloertegels die te glad zijn en de geur van chemische producten en de wenende kelner die op zijn knieën voor mij zit. De kelner ziet de baas en roept tegen me: “Je hebt me verraden, ik ben verloren.”
Daarop volgt een hysterische situatie waarbij de kelner zowat heel de barak afbreekt en iedereen het restaurant uitvlucht. De kelner rent met de laatste levende kreeft in zijn handen naar mij toe en terwijl hij de scharen in mijn ogen tracht te steken, roept hij uit: “Wat betekent een kreeft?” Wat betekent een kreeft!
Het dient gezegd dat deze zin getuigt van een enorme poëtische kracht en het antwoord op de vraag zal niet eenvoudig zijn.
De kelner begint zijn verbittering nu te richten op de nog levende kreeft en slaat met het arme dier in het wilde weg tegen de geparkeerde auto’s, terwijl hij herhaalt: “Wat betekent een kreeft?”
Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SABAM.
