Et voila

Aantal personages
Mannen: 1

Structuur
1 bedrijf

Genre(s)
Andere, Drama

Ruimte
Onbepaald

Tijd
Heden

Synopsis

Het personage (de verteller) vertelt over zijn reizen naar Benin met Lardier, de dood van Larbier en de aan de ziel vretende ziekte “et voila” …












De toneeltekst Et voila / Ombat  is verschenen bij Uitgeverij Bebuquin met ISBN 9789075175059 en te koop bij de boekhandel


Als ge hier naar buiten kijkt, ziet ge weiden.
Groen.
De kleur van de hoop.
Maar zo…
hevig!
Logisch dat wij in deze weiden uitsluitend creaturen treffen
met een bewustzijn
zo mistig en duf
zo rudimentair
dat gevoelens van honger
of hoop
of wanhoop
of wat dan ook…
Dat is allemaal hetzelfde bij die mannen.
Ik heb het nu over
de koe!

en in zekere zin ook over
de boer.
Achter de weiden stroomt de rivier.
We zitten hier op 80 km uit de kust.
Ge ziet haar nog lichtjes op en neer gaan op het ritme van de
getijden, de ademhaling van de aarde.
In het modderwater huisde vroeger een Attaak.
Een onberekenbaar geval met lege oogkassen.
Amechtig.
Slijmerig.
Attaak.
De Attaak voedde zich met het afval dat van de schepen kwam.
En met meeuwen, de taaie, bittere meeuwen die op dit afval
afkwamen.
En met de jongetjes!
Jongetjes van zo’n jaar of tien, die naar die meeuwen
kwamen kijken.
François moest altijd lachen wanneer hij me dat vertelde.
Maar ik was er toch niet gerust in.
Want soms kon het gebeuren,
op een zomeravond,
als alles rustig was,
dat de rivier ineens
plonsde
achter uw rug.
Als g’u dan omdraaide zat er rimpeling op het water,
en was er een donkerte, vlak onder het oppervlak,
die zich ijlings uit de voeten maakte.
Ik ben elf jaar moeten worden vooraleer ik, eerder toevallig,
een mij onbekende visser, deze donkerte uit het water zag
halen.

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SABAM.