Advertentie
Aantal personages
Mannen: 3
Vrouwen: 3
Personages
Effie Briest, Karl May, Mary Poppins, Magdalena, Markiezin, Assistent, Effie Briest en Karl May zijn tweelingbroers
Structuur
Tragedie
Genre(s)
Drama
Ruimte
Het paleis
Tijd
Om vier uur 's morgens
Synopsis
Effi Briest en Karl May (hier opgevoerd als tweelingbroers) kiemen samen een plan uit. Ze willen een elite-maatschappij stichten onder hun totalitair bewind. De idee van hun maatschappij draait rond het in leven houden van de kracht van het beeld. Hiervoor is loyaliteit en vertrouwen nodig, maar ook onvoorwaardelijke volgzaamheid.
Die volgzaamheid verwachten zij ook van de 2 actrices, Magdalena Montezuma en de Markiezin, die het perfecte beeld vertolken. Zij spelen het verhaal van een extatische liefde en een muzikale compositie, voorgelezen in dagboekvorm.
In de tekst Het paleis om 4 uur 's morgens..., A.G. van Jan Fabre krijgen we te maken met één grote constructie van wankele relaties. De hele idee van de maatschappij in functie van het beeld heeft heel wat voorwaarden na te komen voor die in stand kan komen en onderhouden worden.
Mary Poppins biedt tegengif, zij gelooft in het ritueel, in spirituele krachten, zij bezit de kracht van de verbeelding: The dance, The love, The feast, The feast of belief. Al krijgt dit optimisme en naïef geloof wat later een stevige deuk: Whatever we had, We gave it away.
Het paleis om 4 uur 's morgens..., A.G. is opgedragen aan Alberto Giacometti. Alberto Giacometti maakte immers het kunstwerk “Der Palast um vier Uhr morgens...”. Dit kunstwerk was een constructie van een paleis louter door middel van wat houten stokjes, touw en een beetje glas. Dit paleis is uitermate fragiel en is metafoor voor de relaties van Giacometti met zijn moeder en zijn geliefde die eveneens zeer fragiel waren.
Het paleis om 4 uur 's morgens..., A.G. geïnspireerd op Schopenhauer, Nietzsche, Wagner en elementen uit de SS-propaganda.
Het paleis om 4 uur ’s morgens..., A.G. verscheen in boekvorm in de anthologie Ik ben een fout, theaterscripts en theaterteksten 1975-2004 bij Uitgeverij Meulenhoff | Manteau, met ISBN-nummer 90 5990 025 1.
Briest: Ik heb de rest verbrand
May: Bon, zo moet het
Briest: Het vuur ...
May: Het was een mooi beeld, zeker
Briest: Het beeld was zo sterk
Het legde me aan banden
Ik was sprakeloos
maar vol vuur
May: Zo moet het
Wij hebben ons aan de wet van het beeld
onderworpen
Briest: Je hebt gelijk
Zo voelde ik het aan
May: Wij hebben strenge criteria voor het lichaam,
het karakter en de geest van het beeld
vastgelegd
Briest: Altijd al gedaan
Zelfs het vuur daar sprak, de geest
met kletterend geknisper
May: Steeds hebben we al wat niet de superieure
schoonheid onderhield, geselecteerd en verworpen
Briest: Zolang we de nodige macht en kracht bezitten
om dit principe te handhaven
zal het beeld gezond blijven
Assistent: Mag ik even storen?
Kijk, dit lijkt me moeilijk om het ...
May: Stoor me niet
Je ziet dat ik aan het praten ben
Assistent: Even maar
Kan je even kijken en zeggen
wat ik moet doen
May: Schrappen maar
Briest, wat wou je zeggen?
Briest: Als we niet oppassen, Karl
Als we die fundamentele wet niet meer toepassen,
de wet van hardheid jegens onszelf,
dan zullen we ter dood veroordeeld zijn,
zullen we ten onder gaan, net zoals de Markiezin
Poppins: The dance
The love
The feast
The feast of belief
The feast of initiation is about to begin
Come alive
Come back from death
And let us preserve ancient tribal
rites
And let us increase man’s power over nature
And let us create manifestations
For thousands of years
The dance
The love
The feast
The green of nature is smiling at you
You’re naked
And surrounded by ancient carvings
You’re ready to travel
Leave
Leave and leap into my voice
May: Eliminatie, jongeman
Eliminatie ... eliminatie, daar is het om te doen
Assistent: OK, ik zal het schrappen
Briest: Wat bedoel je?
May: Wij moeten steeds en onder alle omstandigheden
onze principes gedenken:
bloed, elite en duurzaamheid
Briest: Bloed van de schoonheid
Elite van de kwetsbaarheid
Duurzaamheid van de sterfelijkheid
May: Dat kan
Het ligt eraan hoe je het bekijkt
Als het maar op tijd brandt
We moeten ons sterk houden
Briest, dat is het voornaamste
wil de beeldende kracht overleven
Zo is de wet van de natuur:
Wat hard is is goed
Wat sterk is is goed
Wat voortvloeit uit de strijd om
het beeld en de geest van het beeld
is goed voor de overlevingsdrang
Briest: Je neemt de woorden uit mijn mond
maar niet uit mijn gedachten
Prachtig geformuleerd, Karl
Hier ter plaatse kadreren
May: Ja, dit wordt het
Of vind je het te dwingend?
dan schrappen we het
Briest: Nee, nee
Wat een prachtig beeld
Deze stad, wanneer plannen we de overname!
Waar is Magdalena Montezuma?
Wat een beeld van een naam
Wanneer komt ze?
May: Zij is de toekomst
En in de toekomst zullen wij onze gedachte echt opbouwen
De gedachte die wij in het verleden
haar voornaamste principes hebben meegegeven
Briest: Dus de Markiezin is verleden tijd
Eliminatie, je hebt gelijk, we moeten streng zijn
We moeten nu voor de toekomst kiezen
May: Dan pas zullen onze beelden jong en sterk zijn
Revolutionair en actief
in hun opmars naar de toekomst
(FABRE, Jan, Het paleis om 4 uur ’s morgens..., A.G., In: Ik ben een fout, theaterscripts en theaterteksten 1975-2004. Meulenhoff | Manteau, 2004, pp. 135– 138.)