Aantal personages
Mannen: 3
Vrouwen: 1

Personages
Lara; tegen de vijftig, Ralf; haar ex-man; in de vijftig, Harco; geliefde van Lara; rond de dertig, Hanin; een jongen van een jaar of twintig

Genre(s)
Drama

 

1. In een grand café

[Lara, Ralf]

Lara

Beelden? 

Jij ziet overal alleen maar beelden

Beelden, dat is buitenkant

Kunstenaars-oppervlakkigheid

Het zou goed zijn als je je eens voor de werkelijkheid interesseert

Ralf

De werkelijkheid is ook een beeld

De grijze afbeelding van wat we niet kennen

De schaduw van het volmaakte, van iets waar we alleen maar naar kunnen verlangen

Lara

Alsjeblieft, Ralf, geen spinsels en geen speculaties

Geen lesjes die jij mij gaat leren

Die wierookfilosofietjes van jou...

Je weet dat ik daar slecht tegen kan

Laten we nog maar iets bestellen, niet?

Hoewel...- ik heb hoofdpijn

Ralf

We spreken elkaar bijna nooit meer, Lara

Dus zo vaak hoef je me niet te verdragen

Lara

Je weet hoe dat gaat met wonden en met littekens

Het weefsel herstelt zich maar de huid blijft gevoelig voor een onverhoedse aanraking

Echt waar, Ralf

Ik zie je graag

Je bent iets van vroeger, je bent een prettige maar allang afgezworen gewoonte, iets waaraan met weemoed teruggedacht kan worden

De herinnering aan hoe het was toen je nog rookte, of de geur die je soms tegemoet komt wanneer je in een provinciestad bij een kleine drogisterij naar binnen gaat - iets van vroeger, toen alles nog goed was - dat ben jij voor mij

Voorgoed voorbij, maar nog niet helemaal verdwenen en dat is goed 

Ik ben blij dat je er bent

Maar als het contact te lang duurt begint er weer van alles te schrijnen en te schuren

Ralf

Wat ik probeerde uit te leggen is dat ik beelden voor me zie

Ik ben het ook al aan het uitproberen en volgens mij wordt het goed

Videobeelden, die neem ik dan op, beelden in zwart en wit van zwijgende mensen, mensen die alleen maar staan in de ruimte en die je recht aankijken 

En als je dan op zo'n frontaal geprojecteerd beeld afloopt, dan lijkt het of zij ook gaan bewegen en naar je toekomen, snap je?

’t Is interactief

Lara

Ik zie het nog niet echt voor me, maar dat ligt vast aan mij

Jezus - ik kan soms erg terug verlangen naar de tijd dat je nog gewoon schilderde

Daar kon je gewoon naar kijken en dan zeggen ‘interessant’ en dan was je ervan af

Video

Wat is dat nou, video?

En dan ook nog interactief, om het erger te maken

Alles state of the art, allemaal volgens de laatste mode en toch blijft alles wat jij doet zo leeg als een verlaten huis 

Techniek voor hobbyisten

Je mag wel uitkijken, en ik weet het natuurlijk niet zeker want ik ben maar een buitenstaander, maar volgens mij is dat soort kunst al lang weer uit de mode

Een artistieke uitvinder ben je nooit geweest, maar vroeger wist je in ieder geval de trends nog goed te volgen

Wie de laatste tien jaar actuele kunstontwikkeling wilde leren kennen, die hoefde alleen maar in die mappen van jou te kijken

Al bladerend kwam je dan zo'n beetje alles tegen wat in de loop van de tijd in de mode geweest was in de kunst, keurig op volgorde en gemiddeld zo'n driekwart jaar nadat het door iemand anders was bedacht

'Magisch realisme', dat lag je geloof ik nog het best - van die holle pleintjes met witgepleisterde nachtmerriehuisjes in het blauwe maanlicht - maar, jammer voor jou, ook die stroming ging voorbij en toen moest je weer wat anders

Wat kwam daarna ook al weer? Je politieke fase? Plakkaatverf in primaire kleuren, met de dikke kwast opgebracht? Aktie met een k, dat was het... De Roden tegen de Witten...

Volgens mij is het vanaf de tijd dat het allemaal weer glad en minimalistisch moest zijn steeds moeilijker geworden voor jou - toen kon je het niet echt meer bijhouden

Je had het contact verloren

Jarenlang heb je geduldig gewacht tot ze in zo'n blad, zo’n kunsttijdschrift, eens een keer iets over jou zouden schrijven, maar dat gebeurde nooit

Ik begreep ook niet waarom dat was - want ik hield van je en dus geloofde ik er ook in, in je concepten en in je penseelvoering

Pas later begreep ik dat zo'n redactie heel goed het verschil ziet tussen A en B - tussen echt en afgetrokken

Dat ze denken in niveaus en dat jij voor hun nooit hoger bent gekomen dan een onderlaag - humus, waar de echte kunst op bloeit

Laten we eerlijk zijn, Ralf - dat zijn we niet altijd geweest

Jij bent toch eigenlijk altijd meer een etaleur geweest dan een kunstenaar 

Je werkt van buiten naar binnen, ’t blijft allemaal vorm zonder inhoud

Vroeger maakten ze van die ijstaarten van piepschuim, voor in de etalage bij de banketbakker - daar doet dat werk van jou mij nog het meest aan denken

Het ziet er heus wel aantrekkelijk uit, maar wie de fout maakt om te dichtbij te komen merkt al snel dat het niet meer is dan een groffe, synthetische imitatie, zonder smaak, geur of substantie

Ralf 

Nee, Lara

Zo is het niet

Ik bak geen namaaktaarten

Ik weet heel goed wat ik doe

Ik ontwikkel me

Je zegt het zelf

Ik ben blijven onderzoeken

De wereld verandert en ik probeer in wat ik maak die verandering te vatten, dat is alles

Het kan me niet schelen als jij het niet serieus neemt

- Of nee, het kan me wel schelen, ik vind het verschrikkelijk, maar wat kan ik eraan doen?

Ik wil authentiek zijn en ook al kun jij om zo’n woord alleen maar lachen, ik geloof dat dat iets betekent

Ik gebruik de middelen die de tijd me geeft

Lara

Authentiek? Jij?

Je bent een avantgardepadvinder

Lekker op avontuur, maar blijf de rode paaltjes volgen want anders zou je wel eens echt kunnen verdwalen

Dan zou je misschien op een onbekende plek terecht kunnen komen, ergens waar nog nooit iemand anders geweest is - en dat was toch de bedoeling niet 

Geeft niet, hoor, ik heb dat al lang geleden ingezien en als ik iets om je geef dan is het om jou en niet om een of ander beeld dat jij van jezelf in stand probeert te houden

Maar af en toe is het misschien goed voor je om er weer even aan herinnerd te worden dat je een ander bent dan wie je had willen zijn

En jij niet alleen, hoor - we zijn allemaal aan onze reis begonnen in de overtuiging dat we snelle, slanke kano’s waren - om er op een dag achter te komen dat we niet meer zijn dan een lekke roeiboot die ergens aan de noordelijke oever van een binnenmeertje tussen het riet ligt weg te rotten 

Ik moet zo gaan, trouwens, dus als die bediening niet heel snel komt...-

Ralf

Hoe is het eigenlijk met jou?

Lara

Hè, hè

Dat had je ook wel eens eerder mogen vragen

Ralf

Ik had het te druk met luisteren naar al die inzichten van jou

Zo vaak hoor ik niet zo veel over mezelf dat je nog niet wist

Al moet ik erg mijn best doen om te begrijpen dat het echt over mij gaat 

Lara

Maar uiteindelijk snap je dat toch heel goed - en kun je er weinig tegenin brengen

Goed

Ralf

Wat?

Lara

Goed

Je vroeg toch hoe het met me ging?

Ralf

O, ja

Lara

’t Kan je weinig schelen...- maar goed...-

Wat wil je? 

Zal ik geciviliseerd doen? 

Zal ik je bijvoorbeeld vertellen over hoe het bij ons in het ziekenhuis gaat?

Wie me daar dwars zit en op welke kansen ik hoop

Hoe ik soms fouten maak en hoe niemand dat merkt

Wat voor afkeer ik er soms van heb om een dokter te zijn, iemand tegen wie wordt opgekeken en van wie ze van alles verwachten

Hoe ik mensen zie als lichamen en lichamen als dingen

Dingen die me niet werkelijk interesseren

Hoe het is als ik bij de ochtendronde aan zo’n bed sta en iemand hoor praten en dan opeens besef dat ik dat ben - hoe ik vragen stel en oordelen vel - en hoe ik niet goed meer weet wat ik daar doe, zodat ik heel even mijn ogen moet sluiten om in het zwart van mijn hoofd de juiste verhoudingen terug te vinden

Wil je daar echt iets over horen?

Nee

Dat is niet zoals jij bent

Ralf

Laat maar

Lara

Zie je? 

Ik heb gelijk

Nee

Het enige dat jij wilt weten

Is of ik iemand heb

Zou ik nog een man kunnen krijgen?

Ben ik daar nog niet te oud voor en te aangetast?

Je kijkt naar me 

Bleek vlees

Is dat echt alleen maar onbegeerlijke ballast, vraag je je af

Of is er toch nog iemand die er iets in ziet?

En stel dat zo iemand er is

Een minnaar, je stelt het je voor

Hoe goed zou die dan zijn?

Hoeveel beter dan jij ooit geweest bent?

Ralf

Daar ben ik echt helemaal niet mee bezig

Het enige dat ik zou willen is dat jij...- dat je...-

Lara

Dat bedoel ik

Je weet het niet

Je weet niet wat je wil

Wat je nog zou moeten willen als het om mij gaat

Waarom zou je ook?

Wij hebben toch ooit - hoe zeiden we dat toen -

elkaar vrijgelaten

We hebben toch aanvaard dat ‘altijd’ en ‘onvoorwaardelijk’ geen begrippen waren die bij ons pasten

We hebben ons zonder al teveel pijn van elkaar afgewend

En als je dat eenmaal gedaan hebt, dan is onverschilligheid gelegitimeerd

Maakt niet uit, hoor

Kom volgende week een keer bij me langs, dan praten we verder

Ik ben 's avonds vrij

Ralf

Misschien - ik weet het niet

Ik moet werken

 

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door I.B.V.A. Holland BV.