Aantal personages
Mannen: 1

Structuur
Een vertelling

Genre(s)
Jeugdtheater, Monoloog

Synopsis

Gaby zegt dat blinden er ieder jaar een vinger bij krijgen. Niet echt natuurlijk, maar in hun hoofd. Ieder jaar kunnen zij een beetje beter voelen. Eerst voelen zij een verschil tussen koud en warm. Maar al snel kennen zij het verschil tussen heel erg warm, erg warm, warm en lauw-warm. Zo voelen zij steeds preciezer en preciezer.
Sarah Vanagt

‘Maura of de zeven magen der eenzaamheid’, ‘Zarah of de vogels komen terug uit het Zuiden’, ‘Nonkel Eddy’, ‘Het kleine sterven’… Dimitri Leue heeft zelf al een stevig oeuvre bij mekaar gepend, maar kiest nu voor een tekst van Sarah Vanagt over zien en verzinnen. Een keuze omwille van de rijkdom aan herinneringen en fantasie, aan taal en verrassingen. ‘Ogen alles’ is een licht en speels verhaal over alles wat rond(om) is, over een ziend kind en een blinde vrouw die samen het kijken herzien. Een solo van Dimitri Leue, live begeleid door de piano van Toon Offeciers.

Deel I: Rara

Rara… rara… wat is het? Wat zou het zijn?…

- Een verlegen meneer met een draagbare telefoon?
- …

Nee.

- Euh…misschien je brillendoos die je nu al twee weken kwijt bent?
Soms draagt Gaby een zonnebril zodat de mensen niet kunnen zien dat ze haar ogen net even omhoog heeft gesmeten.
- …

Ook fout. Nog één kans. Meer dan drie keer mag niet want anders houdt het nooit meer op. Dan moet je alles opnoemen. Alles.

- Een testbeeld misschien?
Gaby kijkt vaak naar het testbeeld op de televisie. Ze zegt dat al die kleuren goed bij haar interieur passen. Volgens mij wil zij eigenlijk testen of ze al terug kan zien. Want Gaby is blind.

Zelf ben ik ooit een konijn geweest dat Gaby heette. Zo’n traag wit dier met vreemde rode ogen. Op een dag deed ik die ogen toe en daarna gingen ze nooit meer open. Toen was het konijn dood.
Maar deze Gaby heeft haar ogen altijd dicht, ook wanneer ze levend is. Misschien gaan ze bij haar pas open wanneer ze sterft. Volgens mij doet Gaby alles andersom.

Eigenlijk heeft Gaby helemaal geen ogen, of toch wel, maar die staan er alleen maar voor de versiering. Of dat zegt ze. Haar ogen hebben een kleur die ik nog nooit gezien heb. Gaby zegt dat dat normaal is omdat haar ogen de kleur hebben van iets dat niet bestaat.
Lang geleden was er misschien iets - een verfrommelde krekel, superzacht wc-papier, een voorhistorische mol - in die kleur, precies die kleur. Ik moet eigenlijk kleuren zeggen, want Gaby verandert de hele tijd. Ze zegt dat ze zich aanpast aan wat ze ziet. Maar ik denk dat de dingen zich spiegelen in haar ogen, dat alles zich juist aan haar aanpast. Maar dan zegt Gaby: ‘zotteke’.

Opvoeringsgeschiedenis
Ogen alles (2001 door BRONKS)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SABAM.

Foto's