Aantal personages
Mannen: 1
Vrouwen: 1

Personages
Pascale, Randi

Structuur
Losse scènes

Genre(s)
Jeugdtheater

Ruimte
Pluchen olifantenpaleis

Tijd
Nu

Synopsis

Pascale en het olifantje Suzie bevinden zich beide in een existentiële crisis. Samen en middels een flinke portie verbeelding en fantasie zoeken ze de uitweg uit die crisis en een antwoord op hun filosofische vragen. 

INTRO
MUZIEK WALTONS (1)
(Randi en Pascale stellen zich voor)


Pascale:
Ik heb ne keer een verhaal gelezen en dat ging over mij.
Het ging zo:
Het is vrijdag,
ik word geboren.
en ik ben héél blij, héél gelukkig.
Maar dan is het zaterdag,
en ik ben heel ongelukkig.
Waarom?
Omdat overal rond mij staan er zo van die gevaarlijke piraten
en ik zit zo gelijk gevaarlijk gevangen op een  piratenschip.
Eén piraat komt naar mij toe.
Zijn gezicht:

Randi:
gemeen

Pascale:
Zijn oog:

Randi:
verlapt

Pascale:
Zijn manieren:

Randi:
onbeleefd

Pascale:
Zijne naam:

Randi:
Horriblus


Pascale:
Ik ben heel erg bang.
Ik doe pipi in de broek.

Randi:
‘Waarom gij bang?’

Pascale:
vraagt Horriblus,

Randi:
‘Wij uw familie! Gij een piratenkind, gij een Piranja!’

Pascale:
‘Een Piranja! Zij is een Piranja!’, juichen al die andere piraten en ze gooien hun hoedjes, hun hartjes en ook hun stiften in de lucht (want ze waren juist een tekening aan het maken voor Ketnet).
En ik ook blij ‘Een Piranja! Joepie! Ik ben een Piranja! En? Krijg ik nu mijn verrassing?’

Randi:
‘Verrassing?! Uw huis is een schip en gij alle dagen vechten met de piraten. Dat is verrassing!’

Pascale:
‘Ja, ok, bedankt, maar hebt ge dat ook op video?’

Randi:
‘Video?! Video?! Wooooo….gij geen echte Piranja! Gij slechte Piranja, gij!’

Pascale:
‘Zij geen echte Piranja, zij slechte Piranja!’, roepen al die andere piraten zonder hart en ze gooien mij in’t water.
En ik had mijn sportschoenen nog aan, zeg.
Stomme piraten!
Ai, er bijt iets in mijn billen!
Het zijn krokodillen, die iets van mij willen!
Ze willen mijn tuut, ze willen mijn piratentuut!
Ik zeg, ‘Weete wat? Pak mijn tuut maar, ik heb toch al niets meer.
Ik heb geen mama meer, ik heb geen papa meer en mijn sportschoenen zijn helemaal nat……’

GELUID OLIFANT (2)

Pascale:
Heunk, nen olifant! Wie zijde gij?

Randi:
‘Ik ben Suzi en ik ben heel verdrietig..’

Pascale:
Ik ook maar ik was wel eerst hé! Waarom zijde gij verdrietig?

Randi:
De piraten! Ze hebben mijn babyolifantje gestolen.
En ze gaan het verkopen! Aan Filip en Lieve van Twinkeltje!
En gij? Waarom zijde gij verdrietig?

Pascale:
De krokodillen! Ze hebben mijn piratentuut gestolen!
En pas op, dat is ook heel erg want ik heb geen mama meer, ik heb geen papa meer en mijn sportschoenen zijn helemaal nat…..’

Randi:
Steekt die traantjes maar in uwe zak want ik heb goed nieuws voor u.

Pascale:
Krijg ik een verrassing?

Randi:
Ik zal uw mama zijn. Ik zal u leren hoe ge met uwe slurf moet omgaan en zo.

Pascale:
Slurf?! Maar ik heb toch geen slurf. Ik ben een Piranja, ge moet mij leren vechten, ge moet mij leren veroveren!
Slurf…

Randi:
Ah ja? … ewel dan heb ik toch nog…

Pascale:
…een verrassing voor mij?

Randi:
…een verrassing voor u.
Ik heb een Peluchenen Olifantenpeleis en als ge wilt moogt ge dat helemaal veroveren.

Pascale:
(tot publiek) Een Peluchenen Olifantenpaleis en die geeft dat zomaar weg, zeg!
Een Peluchenen Olifantenpaleis, en gij geeft dat zomaar weg?

Randi:
Ik heb dat toch niet nodig.
Dat staat daar toch maar te bestoffen.
Dat is toch jammer.
’t Is toch beter als ik er iemand plezier mee doe, of niet soms?
Even een kleine rondleiding?
(Suzi komt geeft een korte rondleiding)
Hier bevindt zich de peluchenen was en plasgelegenheid.
Hier worden de slurven gewassen, gekamd en geschurkt.

Opvoeringsgeschiedenis
Ola Pola Potloodgat (2001 door BRONKS)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SABAM.

Foto's