Aantal personages
Mannen: 2
Vrouwen: 1

Genre(s)
Drama

Synopsis

Verdriet en verbittering over een jeugd die verloren is en over een oorlog die nooit voorbij ging.

Hij zegt:

Dilemma’s 

- Een woord dat ik jaren later pas heb leren gebruiken –

Dilemma’s gaan over ja of nee

Over wel of niet

Dus op een ochtend – de zon was net op en het was al vochtig en warm – zo’n dag die al moe maakt terwijl hij nog maar nauwelijks begonnen is

Op die ochtend heb ik een luciferdoosje gepakt 

Ik heb het van alle kanten bekeken

Zo openbaarde zich mijn keuze

De ene kant, die met het lege rode vlak

Die stond voor blijven waar je bent, voor meegaan met de anderen

De andere kant

Die met de gestileerde zwaluw

Die zou me in beweging brengen

Die zou me dat laten doen wat ik nog steeds niet met woorden een naam durfde te geven

Hij zegt:

Ik was alleen 

Ik hoorde mensen praten in een taal die niet de mijne was

Er werd gelachen en er klonken slagen, als van hout op een ijzeren plaat

Je kon de zoete lucht van hun eten ruiken

Ik zou terug kunnen gaan naar ons kamp

Ik kon me rustig laten commanderen, niets is gemakkelijker dan dat

’t Kost helemaal geen moeite om te blijven doen wat je eigenlijk niet wil

Je drijft op een zee van onverschilligheid

Ik kon proberen mijn denken stil te zetten

Dat hinderlijke, alles verstorende denken

Ik kon zijn zoals de meesten waren

Volgzaam

Kiezen voor de sterkste van die jongens die je daar ziet vechten 

Overdag een harde stem en ’s nachts een hand die veiligheid zoekt bij de verborgen warmte van het eigen lichaam

Ik kon één van hen zijn

Of ik kon een ander worden

Kon ik dat?

Laat het doosje dat maar bepalen

Hij zegt: 

Zweet op mijn rug

Een tong die droog in mijn mond ligt

Nu iets doen, nu kiezen, nu voor je laten kiezen

Ik gooi het Zweedse doosje in de lucht, zo hoog en zo recht naar boven als ik kan

Zonder veel geluid te maken komt het neer, in het stof naast mijn voeten

Ik buig me voorover en ik zie de zwarte zwaluw

De vogel vliegt

Ik weet dat ik me aan dit woord zal houden

Vanavond al zal ik de stappen zetten

De stappen naar de overkant

Dat zegt hij

Hij zegt het en hij geeft het toe:

Hij wist het ook niet 

Hij was niet beter dan de anderen

Hij heeft zich door een luciferdoosje laten leiden

Hij wordt door sommigen een held gevonden, nu

Maar die held is hij geworden door het toeval

Hij zegt dat hij hier een meisje heeft leren kennen

Hij is na één nacht samen slapen meteen met haar getrouwd, zegt hij

Het was een vrouw met handen die zo teer waren als gazen vleugels, zegt hij

En met een lichaam als van een sterk dier

Hij zegt dat hij pas werkelijk begreep waarvoor hij gekozen had

Toen zij hem met lauw water gewassen had, in het donker van de nacht

En daarna als een lichte deken bovenop hem was komen liggen

Vanaf dat moment, zegt hij, was niets anders meer belangrijk

Was ik geen Hollander meer maar een man van dit land, een man die hoorde bij de mensen hier

Zij en ik, we hebben een nacht gehad die weken duurde, zegt hij

Een beloftevolle ochtend waaraan geen einde kwam 

Een tijdloze tijd die pas ophield toen we op onderzoek moesten, ik en de andere jongens

Er was, ver weg, iets gehoord, een geluid dat op gevaar zou kunnen wijzen

We wisten dat ze dichterbij kwamen

We wisten dat zij wisten dat wij hier ergens zaten

Toen, zegt hij, toen moest ik haar achter laten

Gehurkt in de kamer waar ons bed was en de keuken 

Ik heb niet met haar gesproken, voor ik weg ging 

Onze verbondenheid was er een van kijken en aanraken, niet van wat we tegen elkaar zeiden

Toen wij ver weg waren zijn zij gekomen

Uit een richting die wij niet hadden verwacht

Dat zegt hij en hij staart in een lege verte

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door I.B.V.A. Holland BV.