Aantal personages
Mannen: 2
Vrouwen: 3

Personages
Vader, Jules, Julia, Stiefmoeder 1, Stiefmoeder 2, Figuranten: De cijfertjes uit het rekenboek van Julia

Structuur
Heden

Genre(s)
Drama, Jeugdtheater

Ruimte
Kamer van Julia

Tijd
Elkaar opvolgende losse scènes

Synopsis

In Stiefmoeders!! verbeeldt Paul Pourveur op een uiterst liefdevolle en fantasierijke manier het gevecht dat Julia levert met haar vader, maar vooral met zichzelf, om te leren accepteren dat haar vader nog een vrouw toelaat in zijn leven en dat dit niets afdoet aan de liefde voor zijn oogappel.

Ik keek naar televisie om te vergeten dat ik kiespijn had.
Ik keek ook naar televisie om te vergeten dat mijn ouders veel ruzie maakten.
Dat weet ik nog.
De kiespijn, de televisie, de ruzie van mijn ouders.
Maar daarna. Niets meer.
Een zwart gat.
Inzwart.
Inktzwart.
Overzwart.
En dan.
Toen het licht weer werd aangeknipt, was mijn kiespijn weg,
en mijn mama ... mijn mama was ook weg.
...
Ik kan het nog anders vertellen als je wil.
...
Op televisie kreeg Donald Duck klappen van Katrien Duck.
In de keuken gooiden mama en papa met borden.
Dat weet ik nog.
Maar daarna ... De mist.
Een dikke mist.
Zo dik dat ik niet meer wist waar boven en waar beneden was.
En toen de mist optrok, was de wereld plots ... wereldwijd geworden.
De hemel hemelsbreed.
De zee diepzee.
De ruimte ruimtelijk.
De grond "grondeloos".
De toren torenhoog.
...
Je luistert toch nog?
Ik kan het ook anders vertellen als je wil.
...
Ik voelde me net zoals Roodkapje.
Maar dan veel erger.
Ik wist niet eens meer waar grootmoeder woonde.
En er was niet één boze wolf, maar er waren honderden boze wolven op zoek
naar mij.
En de jagers, die waren er niet, want in Nederland is er een verbod om op
wolven te jagen.
Ik was piepklein en doodsbang in een zeer groot donker bos.
Als versteend. Bijna dood.
Mijn voeten waren - als in betonnen blokken gegoten.
Mijn benen - als lood - loodzwaar.
En mijn neus jeukt en ik kan mijn hand zelfs niet tot aan mijn neus optillen.
Wil jij mijn neus krabben?
...
Hoe kan ik je dat anders vertellen?
...
Waar ik ook keek,
omhoog, omlaag, links, rechts, voor mij, achter mij,
alles was oneindig, overoneindig, 'overoneindiggroot'.
Hoe ik er ook naar keek,
met vraagtekens, met uitroeptekens, met nadruktekens, met klemtoontekens,
alles was onordentelijk, onoverzichtelijk, onoverzienlijk.
...
Alles was zo groot geworden, levensgroot, overlevensgroot, oneindig,
overoneindig, 'overoneindiggroot', in één woord: ''overoneindigoverlevensgroot".
...
Ik kan het ook nog anders proberen te vertellen.
Jules:
Nee, dat hoeft niet. Ik heb het nu wel begrepen. Je ouders waren uit elkaar
gegaan.
Julia:
Precies.
Vader:
Julia?
Julia:
....
Vader:
Ben je nog niet klaar?
Julia:
...
Vader:
Is je koffer klaar?
Julia:
...
Vader:
Sluit je boeken.
Julia:
....
Vader:
Vergeet je tandenborstel niet. En je tandpasta.
Je vergeet die elk weekend.
Julia:
...
Vader:
Vergeet je haarborstel niet. En je vitaminen liggen beneden op tafel.
Welke jurk neem je mee?
Julia:
...
Vader:
Neem je dan een jeans mee?
Julia:
...
Vader:
Wat neem je mee?
...
Julia. Ik praat tegen jou - als je het nog niet doorhad.
Wat neem je mee naar mama?
Julia:
Niets.
Ik blijf hier. In mijn kamer. Aan mijn bureau.
En droom weg naar Abacus. In dat land is alles nauwkeurig bepaald, begrensd,
beperkt, niets is er levensgroot, overlevensgroot,
''overoneindigoverlevensgroot".
De cijfers spelen de hele dag met elkaar op de getallenlijn, in het honderdveld, in het boomdiagram, op het tegelplein, in de tabellen. Een glazenwasser moet 176 ramen wassen. Hij doet er 8 uur over. Hoeveel ramen doet hij per uur?
Zonder aarzelen antwoord ik ...
zonder aarzelen antwoord ik ... 22.
22. Twee tweetjes naast elkaar. Net twee zwanen die achter elkaar over het water glijden. 
Ik hou in het bijzonder van het cijfer 2. Zo sierlijk, zo standvastig, maar ook zo rustgevend. Een 2 kan je niet omverschoppen, zoals het cijfer 1. Een 1 valt om de haverklap om. Met een 1 heb ik altijd medelijden. Hij is ook zo koppig. Met het cijfer 7 heb ik ook medelijden. Je begrijpt niet hoe de 7 overeind kan blijven. Maar 7 is lang niet zo koppig als 1. 7 is snoezig. De cijfers 3 en 8 schommelen altijd. 5 is erg streng. Het cijfer 4 vind ik het grappigste met zijn lange neus. Het cijfer 9 denkt te veel. 9 heeft een dik hoofd. Hij is het intelligentste cijfer. Het cijfer 8 is erg bescheiden, niet verwaand. Ik blijf uit de buurt van het cijfer 6. 6 maakt me soms bang. Je weet niet wat je er aan hebt.

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SACD.