Aantal personages

Personages
de zon, stekelhuid, zon, mijnwezen, gebroken droom, boomstam, klokkenman, gebroken hart, stof, Hij, tussenpersoon

Synopsis

Woord en wederwoord van verschillende stemmen; een invocatie die het verlangen uitspreekt naar de diepere zin der dingen, van het leven, van dat wat verloren gaat en moet worden geduid en geschikt in een orde die het menselijke zijn zuiverder stelt. Een incantatie waardoor de queeste naar waarachtiger zijn wordt gegeven in en door een verhuld en allicht bewust verhullend poetisch en verbeeldend taalgebruik.

 EEN VERDWIJNING

En zelfs ...
indien de priemende zonnestralen,
in het dichte bos,
als zijden draden,
op de kelken van de bloemen,
zich zouden ...
...
en zelfs ...
indien de lichte voetstappen van de prinses,
in het dichte bos,
als voortgedragen door een zachte en warme wind,
over de kelken van de bloemen,
zich erin zouden...
...
en zelfs ...
indien ...
...
maar het is nu te laat ...
...
wat iedereen-en-alles sinds lange tijd vreesde,
angstwekkend vermeed in gesprekken en voortplantingen,
...
wat iedereen-en-alles,
in het diepste van zichzelf bevroren hield,
uit afgrijzen voor de hysterie en paniek
die bij ontdooiing zouden losbreken
...
wat ...
...
Het gebeurde.
Zoals een opgeblazen ballon
vanuit de diepte naar de oppervlakte stijgt
en haar
— zoals het hoort -
met hels lawaai openrijt.
...
Het gebeurde.
De formule waarmee — de priemende zonnestraal zich neervlijt op de kelk van de bloem en er een web van glinsteringen weeft opdat de lichte voetstappen van de prinses erin verstrikt raken — waardoor — de prinses, in haar val, een schrijnende kreet slaakt die tot ver in het bos reikt — waardoor — de rivier de schrijnende kreet in haar stroming opvangt en hem verstilt tot diamant — waardoor — de water¬geesten rijzen en de tot diamant verstilde, schrijnende kreet in een reliekschrijn vervoeren naar het dwergenrijk, terwijl de bomen en de bloemen hun klaaglied zingen — waardoor - het nieuws van de verstrikte prinses zich in het ganse rijk verspreidt — waardoor — sombere tijden aanbreken — waardoor - de winter en de elfen, kwaadaardig als altijd, de Eeuwige Koude oproepen — waardoor — de prinses bevriest — waardoor — de feeën en de oude wilgen, rechtvaardig als altijd, de draak oproepen, want hij die de prinses wil bevrijden, moet zijn moed bewijzen - waardoor — vuur en water bij de eerste vage zonnestralen een Zwaard smeden - waardoor — vele prinsen zich uitverkoren wanen — waardoor — een verwoede strijd uitbarst om het Zwaard tussen de elfen en de oude wilgen, tussen de winter en de feeën — waardoor — toverspreuken in het rond vliegen - waardoor - de paddestoel- ringen een vloek over het Zwaard uitspreken — waardoor - enkel hij die geboren is uit het speeksel van een stier het
Zwaard zal bezitten — waardoor — ...
...
De formule dus,
die alles mogelijk maakte,
was verdwenen.
Niet gestolen of verloren of gebroken ... gewoon verdwenen.
...
Het gebeurde.
En de tijd verstreek,
niet meer als tijd,
maar als fataliteit.
En iedereen-en-alles was verschillend-en-anders. En het leven was afgelast. Er was niets meer.
Geen zekerheden, geen wetmatigheden.
Behalve een afwezige aanwezigheid.
...
...
En toen ...
...
En toen kwam een Klokkenman voorbij.
- En daaruit kwam alles voort. —

Opvoeringsgeschiedenis
The hunting of the snark (1994 door Keesen & Co)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SACD.

Foto's