Het menselijk lichaam is niet ontworpen om de enorme drukverschillen tijdens een ontploffing te verwerken. De identificatie van de slachtoffers was onbegonnen werk. Handbagage en andere persoonlijke voorwerpen zijn beter bestand tegen plotse drukverschillen. De identificatie daarvan was eenvoudiger.”
Paul Pourveur over “Tirannie van de tijd”

Aan het eind van de 19e eeuw pleegt een anarchist een aanslag op de Chronometer room in Greenwich, waar een aantal jaren daarvoor het ijkpunt van de wereldtijd is vastgesteld. Hij wil deze universele referentie vernietigen om te protesteren tegen de tirannie van de tijd. Hij maakt een tijdbom, maar de bom ontploft voortijdig.

Paul Pourveur, Stefan Hertmans en Claire Swyzen namen het initiatief tot het schrijven van Tirannie van de tijd. Uitgangspunt zijn de uiteengespatte resten die zijn achtergebleven na de bomaanslag op het station van Greenwich. De drie schrijvers vullen de koffers van de negen mensen, waaronder de anarchist zelf, die zijn omgekomen. In beeldrijke taal vertellen zij over het leven (of een fragment ervan) van de slachtoffers van de tijd.

Het thema ‘tirannie van de tijd’ geeft aanleiding tot een grote rijkdom aan informatie, beelden, teksten, discussie, reflectie en kunstuitingen.