Universal Copyrights

Overzicht

Jaartal: 1979
Auteur: Jan Fabre

Inhoud
Fragment
Rechten
Media

Aantal personages
Mannen: 2

Personages
1: deel van tweeling, 2: deel van tweeling

Structuur
4 scènes

Genre(s)
Drama

Ruimte
Onbepaald

Tijd
Onbepaald

Synopsis

Een schijnbaar doordeweekse tweeling belichaamt een ontzettend kwaad, maar zij zien zichzelf als de boodschappers van het goede nieuws. 1 wil het nog eens overdoen. “Het geeft hem zo’n kick”, zegt hij, “iemand het goede nieuws vertellen”.

Zij lijken psychopaten die trots over hun voltrokken moorden pronken. Ze raken zelfs de tel kwijt en besluiten het allemaal bij te houden in een soort van logboek. “Goed idee”, dacht 2, “dan kunnen we noteren… Op welke plaats. Wie het was. Welke reacties?”

Ze vergelijken zich met hun filmhelden, maar vinden zichzelf toch beter. “Wij zijn beter dan die films, die we gezien hebben, en we zijn echter dan al de boeken die we gelezen hebben. Wij zijn goed en wij zijn goed van hart.” Want zij gaan voor het uiterste, zij voelen niets en ze kunnen erom lachen.

Universal Copyrights verscheen in boekvorm in de anthologie Ik ben een fout, theaterscripts en theaterteksten 1975-2004 bij Uitgeverij Meulenhoff | Manteau, met ISBN-nummer 90 5990 025 1 en is niet meer leverbaar. Om de volledige tekst als onbeveiligde pdf te ontvangen of voor informatie over opvoeringsrechten, kan je contact opnemen met Troubleyn.

SCENE 1

1: Ik ben een uitzondering!

2: Ja, wij zijn uitzonderingen!

1: Zouden er nog uitzonderingen zijn
zoals wij?

2: Nee!

1: Zeker weten?

2: Nee!!

1: Ja maar, het zou toch kunnen ...

2: Zeker weten van niet
Nee, vergeet dat maar

1: Het is juist
Wij lijken niet op de meeste anderen ...

2: Zo is dat!

1: Ik dacht dat we juist wel leken ...

2: Nee, dat is anders
Wij zijn toch cool, niet?

1: Wij zijn cool!
Niemand heeft ons zo gemaakt
Niemand heeft ons gedwongen
We hebben het zelf ontdekt
Want wat is er te verkrijgen?

2: Niets!
Geen bal!

1: Er is geen reden tot hoop of tot opwinding

2: Daarom hebben wij gekozen om ...

1: Cool te zijn! (stilte)
En Charles dan?

2: Wat?

1: Charles?

2: Wie?

1: Onze vriend Charles?

2: Vriend? Vriend?
Die vuile hippie bedoel je?
Die van de Sixties
Never trust a hippie, man
Je moet cool blijven

1: Ik ben cool
I'M ICE COOL
Een blok niet te smelten ijs

2: Wij zijn de toekomst
En ze zullen het ook te weten komen
En daarbij, Charles ...

1: Die vuile hippie bedoel je

2: Ja
Zijn moeder was een hoer
Is jouw moeder een hoer?

1: Nee, ik denk van niet
En jouw moeder, is dat een hoer?

2: Natuurlijk is onze moeder geen hoer
Zat onze moeder in de gevangenis
toen wij klein waren?

1: Natuurlijk niet
Wat wil je nu zeggen?

2: Ik wil bewijzen dat wij niet te vergelijken zijn
Begrepen!
Wij zijn rustige zachte wezens!
Met een gewone achtergrond
Wij zijn doordeweekse ...

1: En vriendelijke mensen

2: Juist (glimlacht)
Als ik zeg dat ik vreedzaam ben
lieg ik dan?

1: Nee, nee

2: Ik weet het
Wij zijn twee vredelievende mensen
Dus zijn wij niet te vergelijken met onze voorgangers

1: Alles is onder controle!
Dat is duidelijk

2: Dus wij zijn uitzonderingen
Ik ben een uitzondering
en jij bent een uitzondering
Wij lijken helemaal niet op
onze voorgangers
Die mankeren allemaal iets!

1: Ik weet het!

2: Wat?

1: Wij zijn een uitzondering tussen uitzonderingen

2: Wie zijn die andere uitzonderingen?
Wij zijn nieuw
Wij zijn anders
Wij zijn de toekomst
En ze zullen het weten ook

1: Daarom zijn wij een uitzondering tussen uitzonderingen
Punt!

(FABRE, Jan, Universal Copyrights, In: Ik ben een fout, theaterscripts en theaterteksten 1975-2004. Meulenhoff | Manteau, 2004, pp. 451 – 454.)