Aantal personages
Mannen: 5
Vrouwen: 1

Personages
Harald (cellist), Catherine (violiste), cello, viool, politieagent, directeur, verkoper, gemene man

Genre(s)
Jeugdtheater, Muziektheater

Ruimte
Universeel

Tijd
Universeel

Synopsis

Muzikant zijn is niet altijd makkelijk. Een violiste en cellist hebben moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Hun ontmoeting verloopt niet van een leien dakje: trots en verlegenheid staan een vlotte kennismaking in de weg. Als hun instrumenten er zich mee gaan moeien, wordt alles nog ingewikkelder. Maar dit muzikale kwartet zal alle moeilijkheden overwinnen en een spannend avontuur beleven. 

Dichteres en toneelschrijfster Judith Herzberg vertelt in een sprankelende taal en met een wonderlijke eenvoud een teder verhaal. Zonder te moraliseren zegt ze belangrijke dingen over vriendschap en vertrouwen én over de kracht en troost van muziek.

Bij Harald

drie weken later, bij Harald in zijn eenvoudig optrekje

VIOLISTE 
Zo. Daar ben ik dan.
Het is drie weken later,
maar het lijkt wel minder
dan drie minuten!

We kunnen nu 'nader kennismaken'
zoals u dat noemt.
Ik ben dus Catherine en bijna beroemd.

om de stilte te breken

En uw vader,
was die ook al cellist.

CELLIST 
Mijn vader die was kampioen
in het hele - andere - dingen doen.

VIOLISTE 
En mijn moeder die was kampioen
in het nog - veel -anderdere - dingen - doen.
Ziezo. Nu hebben we kennis gemaakt.
Nu mag u mij dus tutoyeren.

CELLIST 
En u mij ook! Jij - u - mij ook!
U - jij - u - jij mag mij ook Harald noemen.
He, ik ben blij met dat 'jij'
en dat we nu al kennissen zijn.
Ja ik gruw van dat 'u'.
Maar weet u - jij - wat mijn cello zei.

VIOLISTE 
He hoe bedoelt u je bedoel ik.

CELLIST 
Mijn cello zei: 'een kennis vind ik niks
een vriend dat vind ik iets.'

VIOLISTE 
Ja het is net
of hij echt iets zegt.

geluiden op de cello

CELLIST 
Hoor je hoe blij hij is.

VIOLISTE 
Ja. Het is net
of hij echt iets zegt.

CELLIST 
Het is niet net alsof hij praat,
hij praat echt. Hij zegt
wat er in hem omgaat.
Leuk dat jij het verstaat.

VIOLISTE 
Mijn viool houdt soms ook hele verhalen.
Alleen - ik moet ze wel vertalen.

CELLIST 
En als we ze eens alleen zouden laten
zouden ze dan met mekaar gaan praten.

VIOLISTE 
Zullen wij de kamer eens uitgaan.

CELLIST 
En stiekem luisteren of ze elkaar
als wij er niet bij zijn, ook verstaan.

VIOLISTE 
(ver weg)
Ik hoor niks.

CELLIST 
(ook ver van zijn cello)
Ik ook niet. Wacht even. Ja toch.
Hij begint te beven. Hoor je.

VIOLISTE 
Ja. En zou mijn viool
hem antwoord gaan geven.

CELLIST 
Ze zitten barstensvol gevoel
maar het komt er pas uit
in de vorm van geluid
met een strijkstok erbij
en met jou, en met mij.

stilte
vanaf nu zijn het niet langer de cellist en de violiste maar vooral de instrumenten zelf die worden 'vertaald' door de mensen. de mensen geven af en toe commentaar.

CELLIST 
 Ze zijn nog een beetje verlegen.

VIOLISTE
Mijn viool is anders nooit verlegen.

CELLIST
Ssst. Ik geloof dat ik iets hoor.

CELLO
Wat ben jij klein!

VIOOL
Jij bent log en groot. Je moest maar eens wat minder eten!

CELLIST
Wat zeg je.

VIOLISTE
Dat zeg ik niet dat zegt mijn viool.

CELLIST
Ik hoop dat ze het samen kunnen vinden.

VIOOL
Mag ik eens met jouw stok op mij spelen.

CELLO
Waarom.

VIOOL
Zomaar. Proberen. Dan mag jij met de mijne.

CELLO
Ik wil niet met die van jou.

VIOOL
Stik dan maar.

CELLIST
Ze moeten nog wat wennen.

VIOOL
Ik ben wel klein maar mijn strijkstok is veel langer dan die van jou.

CELLO
De mijne is sterker. Korter is sterker.

CELLIST
Niet zo kinderachtig kibbelen. Wat geeft dat nou.
Wie groot is of klein.
Het geluid, daar gaat het om.

CELLO
Ik vind het geluid van een viool nogal iel.
Heel miezerig en schriel.
Ik vind het zelfs een beetje zielig, dat hoge.

VIOOL
Aardig is dat.

CELLIST
Dat meent hij niet zo.

VIOLISTE
Waarom zegt hij het dan.

VIOOL
Wat vind jij dan mooi.

CELLO
Ik geef meer om sonore tonen.

VIOOL
Moet je dat horen!

CELLO
Ja. Zo.
 
cello doet voor

VIOOL
Dus jij vindt wat je zelf doet
mooier dan wat ik doe.
Dat is helemaal niet beleefd.

CELLO
Maar wel heel eerlijk.

VIOOL
Eerlijk. Ijdel bedoel je zeker. Met je 'sonore tonen'.

CELLO
Wil je ruzie met me maken. Zeg dat dan.

VIOOL
Ik. Hoezo.

CELLO
Dat weet je best.

CELLIST
Nou, kom kom.

CELLO
Ze hoeft niet bang voor me te zijn.
Ik ben wel groot maar ik doe haar niks.

VIOOL
Ik bang. Voor zo'n lomperik zeker!

VIOLISTE
Zullen we maar ophouden. Ik vind het helemaal niet leuk zo.

CELLIST
Als we ze eens tegen elkaar aanzetten, misschien dat ze dan,
dat ze dan -

ze doen dat, de cellist schenkt thee in, de cello en de viool staan nu tegen elkaar aan.

VIOOL
Maar hoe ik ze vermurwd heb
daar op dat politiebureau
dat heeft ze hem nooit verteld
en dat houden we zo.

CELLO
Ja dat weet ik nog wel.
O. Heb jij ze vermurwd.
Wat was ik blij dat ik werd bevrijd.
Ik was al bang
dat ik dagenlang
op dat politiebureau moest blijven.
Nog welbedankt!

CELLIST
Ik geloof dat het nu wat beter gaat.
Ik geloof dat ik nu wel wat durf te spelen.

speelt

CELLO
Hoor je mijn sonore tonen.

VIOOL
Ja mooi hoor.

CELLO
Meen je dat echt.

VIOOL
Ja. Anders had ik het niet gezegd.
Ik moet er bijna van huilen. Zo:

de viool speelt

Maar bij mij wordt het nooit -
hoe heet dat ook alweer met al die o's.

CELLO
Sonoor.

VIOOL
Maar mezelf vind ik veel vrolijker.
En ik kan ook veel hoger komen,
tot boven de boomgrens,
tot de eeuwige sneeuw.

CELLO
Nee doe dat maar niet
want dan verlies ik je uit het oog.

Opvoeringsgeschiedenis
Wie is van wie (2005 door Laika)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door Auteursbureau Almo.

Foto's