Aantal personages
Mannen: 2
Vrouwen: 2

Personages
Hella, Vicky, Dolf, Arend

Structuur
eenakter

Genre(s)
Eenakter, Tragikomedie

Ruimte
Buiten bij Vicky thuis

Tijd
Heden, 'savonds laat

Synopsis

Zullen we het Liefde noemen vormt met Het Zouthuis en het derde stuk Goedbloed Wittenbols’ Trilogie van het Verlies. Wittenbols geeft in deze trilogie een visie op de zoektocht van Nederlandse dertigers en veertigers naar houvast. In drie heftige, eigentijdse portretten gaan de personages de confrontatie aan met generatiegenoten en zichzelf.

De succesvolle gynaecoloog Dolf W. wordt vrijgesproken van een aanklacht omtrent een slordigheidje met een fatale afloop.  Dolf zijn liefhebbende echtgenote Hella en zijn hartsvriendin Vicky, waar hij net zoveel van houdt als zijn echtgenote, willen dit uitbundig vieren. Maar Dolf ligt in de knoop met zijn eigen. Hij weet niet of hij blij moet zijn met deze uitspraak. Een vrijspraak die hem veroordeelt tot de terugkeer naar zijn gevestigde leven. Dolf besluit dan maar om de feestavond, die de 2 ‘vrouwen van zijn leven’ organiseren te gebruiken om uit te spreken wat volgens hem in zijn leven en carrières recht en wat krom is. Brutaal blaast Dolf hierbij de hartelijke verhouding tussen hem en zijn twee vrouwen op. Handig bedekte wonden worden aan de oppervlakte gebracht om veelvuldig te bestrooien met zout. Hierbij moeten niet alleen de twee vrouwen het vergelden maar ook uiteindelijk hijzelf. De openheid en cynische tereur die Dolf hanteert werkt besmettelijk en weldra nemen ook Hella, Vicky en Dolfs rivaal Arend deel aan het schertsspel.
Het jarenlange wederzijdse vertrouwen verschrompelt en niemand kan nog een onderscheid maken tussen oprechte en valse signalen waardoor iedereen, naar het voorbeeld van de oorzaak van Dolfs proces, de foute diagnoses stellen. De onstabiele bewijzen die gevormd worden om elkaar serieus te nemen worden al even snel onderuit gehaald woordoor ook oprechte smeekgebeden als achterbakse valstrikken worden afgedaan. Stilaan groeit bij de toeschouwers de schrik voor de gevolgen van deze uitlatingen.

Zullen we het liefde noemen is het tweede deel van de trilogie van het verlies en verscheen samen met de het eerste deel Het Zouthuis en het derde deel Goedbloed in boekvorm bij de uitgeverij International Theatre & Film Books in samenwerking met Toneelgroep Oostpool met ISBN 90 6403 666 7.

Fragment kort  na het opening van het stuk. Dolf komt terug van het medisch tuchtcollege. Hij heeft juist gehoord dat hij vrijgesproken is van de aanklacht van een medische blunder begaan te hebben.

Vicky
Dolf, wat is er met je? Je gaat het nu zeggen. Heb eindelijk eens het lef om te zeggen wat er met je is, zeikerd.

Dolf
Weet ik niet. Ik kom aanrijden ... Ik stap uit ik kom aanlopen en ik zie jullie door het huis lopen. Mijn vrouw en mijn beste vriendin. En toen ben ik gaan zitten. Op het gras. Met me goeie broek. En toen ben ik naar jou gaan kijken ... En naar jou ... En naar jou. Jij was er ineens ook bij. En toen zag ik hoe de tafel gedekt werd ... En toen zag ik hoe de flessen werden klaargezet ... En toen zag ik hoe jullie je mooi maakten. Dat heb ik allemaal gezien. En ik dacht: wat een bedrijvigheid, wat een drukte ... En dat allemaal voor mij. En toen gebeurde het: ... Toen dacht ik: Alles gaat gewoon door als ik er niet bij ben. Voel eens hoe ik zweet ...Ik ben er niet en alles gaat gewoon door.

Hella                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Dat is natuurlijk onzin. Waarom hangt die bloes zo ver open? Doe die bloes eens normaal dicht. Als jij er niet was geweest dan waren wij hier niet geweest en dan was dit feestje er niet geweest.

Dolf
Het is geen onzin. Ik zag jullie bezig en ik dacht: waarom moet het zo fanatiek? Jullie waren zo gehaast.

Vicky
Dat lijkt me nogal een bizar verwijt, dat wij zo ons best doen voor jou.

Dolf                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Ja, raar, hé? Ik dacht echt: waarom hebben ze nou zo'n haast?

Hella
Om half vijf vertrekt het vliegtuig. We moeten nog naar Schiphol. We moeten nog eten. Jij moest de koffers nog pakken.

Dolf
Tijd zat. De koffers stonden al een eeuw klaar. Het eten staat klaar. Alles staat klaar. En we zitten bij Vicky omdat die 'lekker dichtbij het vliegveld woont.' Wedden? Wedden? Alles is allang geregeld. Zelfs mijn bloemen worden allemaal naar hier gebracht zie ik want 'anders is het ook maar zonde.'

Hella
Mag ik alsjeblieft heel even de autosleutels.

Dolf
Je hoeft me niet te controleren, Hella. Je bent mijn dode moeder niet.

 Hella
Luister naar me. Ik wil dat je naar me luistert. Ik heb waarschijnlijk niks te willen maar ik wil het toch. Jij gaat met mij praten. Jij gaat mij zeggen hoe je wilt dat onze vakantie er uit ziet en ik ga er voor zorgen dat die er zo uit komt te zien. Dat is mijn aanbod.

Dolf
Doe dat nou niet want ik ga eisen stellen waar jij verschrikkelijke spijt van zult hebben.

Hella
Als dat zo was dan zou ik het toch niet aanbieden. Het gaat om jou. Het gaat niet om mij. Zeg het maar.

Dolf
Je legt nu een verantwoordelijkheid bij mij waar ik helemaal geen zin in heb. Nee; die ik helemaal niet wil.

Hella
Ik maak het je zo gemakkelijk mogelijk, Dolf. Het enige wat ik van jou wil horen is hoe onze vakantie er uit moet gaan zien.

Dolf
Daar heb je het al: ónze vakantie. Zo, was dat even schrikken.

Hella
Natuurlijk was dat schrikken, ik ben je vrouw.

Dolf
Vertel eens iets nieuws. Dit is toch niks nieuws, liefje. Als ik zeg dat ik jouw man ben dan onthul ik toch ook niks.

Hella
Maar ik bedoel meer dan alleen de feiten.

Dolf
Dat weet ik, jij bedoelt waarschijnlijk ook dat je van me houdt als jij zegt dat je mijn vrouw bent. Maar dat deed je gisteren ook en morgen ook.

Hella
Ik vind dit een beetje een merkwaardig verwijt. Even nadenken ... Jij gaat naar Maleisië en ik blijf lekker hier. Thuis. Zo gaan we het doen. Echt waar, het doet helemaal geen pijn.

Dolf
Je liegt tegen me.

Hella
Moet het pijn doen dan? Zeg je dit allemaal om mij pijn te doen? Net beweerde je namelijk nog van niet. Mag ik jou daar even aan herinneren? Dankjewel.

Opvoeringsgeschiedenis
Zullen we het liefde noemen (2003 door Toneelgroep Oostpool)

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door I.B.V.A. Holland BV.

Foto's

Video's